เหมือนกับที่ Rain กับ Lee Byung-Hyun
ได้กรุยทางของพวกเขาไว้เพื่อก้าวเข้าสู่เส้นทางฮอลลีวู้ดด้วยความยากลำบากจนเป็นผลสำเร็จ
และ ศิลปินระดับแนวหน้าของเกาหลีที่ดำเนินรอยตามพวกเขา
อย่าง โบอา และ เซเว่น นั้นได้พยายามด้วยความโชคดีของพวกเขาในการ
เข้าสู่ฉากหน้าของวงการเพลงอเมริกันที่ดุเดือด ซึ่งอัญมณีของ JYPE คือ
สาวๆ วันเดอร์เกิร์ลนั้นได้กลายเป็นผู้นำความรู้สึกใหม่ของกระแสเพลงเกาหลี
เข้าไปโด่งดัง ณ ชายฝั่งอเมริกันในหน้าร้อนนี้ด้วย
แม้ว่าการมาถึงของพวกเธอยังคงเป็นเรื่องกล่าวขานกันในหน้าหนังสือพิมพ์อเมริกันนั้น
สาวๆก็ยังมีอุปสรรคอย่างเห็นได้ชัดใน Seattle Times และ
ในรายการ BET’s Wendy Williams Show โดยยิ่งไปกว่านั้น
กิจกรรมต่างๆของพวกเธอที่ได้รับอย่างต่อเนื่องนั้นได้รับการดูแลโดย Korean media
ซึ่งโดยขณะนี้ ผู้ที่เป็นสาวกของโจนาส บราเดอร์ นั้น
ได้รับฟังเรื่องราวเหล่านี้เกี่ยวกับสาวๆ วันเดอร์เกิร์ล ทั้งที่บอกว่า น่ารัก, เหมือนตุ๊กตา,
เป็นผู้นำแฟชั่นแบบ เรโทรของเอเชียที่ได้แสดงให้เห็นถึงความเรียบงายของท่าเต้น
ที่สามารถส่งถึงผู้ฟังก่อนที่การเชื่อมต่อกับการแสดงของพวกเธอได้อย่างไม่มีที่ติเลย
และ ใช่ ที่ว่าสาวๆ วันเดอร์เกิร์ลนั้นเป็นความแปลกใหม่ของอุตสาหกรรมดนตรีอเมริกันอย่างแน่นอน
ซึ่งยังคงขาดเอกลักษณ์ของการเป็นตัวแทนของคนเอเชีย
ในทางกลับกันขณะที่ความงามอันประณีตนี้
การแสดงออกถึงความเป็นผู้หญิงของสาวๆทั้งห้าคนอาจดูกำลัง
สามารถทำได้ดีกว่าที่ผู้ที่เคยพยายามเข้าสู่ตลาดอเมริกันก็เป็นได้
(แบบทำได้ดีกว่าที่นักร้องเอเชียก่อนหน้านี้เคยทำ*)
ไม่แน่บางทีพวกเธออาจจะเป็นแรงผลักดันให้กับนักร้องหญิงชาวเอเชียแบบตายตัว
ที่ทั้งผู้หญิงเอเชียและอเมริกันนำเป็นแบบอย่างในการค้นหาตัวเองอย่างมาก
เพื่อพยายามที่จะออกความซ้ำซากในแต่ละวันก็เป็นได้นะ
“ผู้ชายและผู้หญิงที่มีความเป็นทั้งเอเชียและอเมริกัน”
ข้อความนี้ที่ตรวจสอบประสบการณ์ต่างๆของความเป็นคนเอเชีย อเมริกัน
ตลอดจนมุมมองเกี่ยวกับเพศสาพต่างๆ นั้น
ได้อธิบายบทบาทของผู้หญิงเอเชียในอุตสาหกรรมาพยนตร์ว่าเป็น
“าพของผู้หญิงที่เป็นผู้หญิงจริง ทั้งถูกกระทำ, อ่อนน้อม (แบบยอมเป็นทาสรับใช้),
การพึ่งพิงและอยู่แต่ในบ้าน” ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเป็นาพที่พบเห็นควบคู่
ไปกับาพของความเป็นชาวต่างชาติและาพในหนังสือ ซึ่งล้วนเป็นาพเหมารวมที่ผู้หญิงเอเชียอเมริกัน
ต้องเผชิญในการใช้ชีวิตอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ซึ่งคนเอเชียนั้นต้องพูดว่า “ทุกอย่างดูเหมือนจะ”
ซึ่งมันเป็นการขาดความเป็นตัวของตัวเอง ที่ถูกมองโดยคนต่างชาติและก็เรียนรู้ในสิ่งนี้อย่างไม่มีจุดจบ
สาวๆ วันเดอร์เกิร์ลนั้นได้ทำการลบาพของผู้หญิงเอเชียในหนังสือและสร้างาพ
ในมุมมองใหม่ของวงการดนตรีอย่างจริงจัง และมันก็เป็นแรงผลักดันที่มีค่าให้กับคนอื่นๆ ไม่ใช่หรอ?
คนอเมริกันบางคนก็ดูเหมือนจะคิดว่าบางทีสาวๆ วันเดอร์เกิร์ลกำลังพยายามประสานความลงตัว
ให้เกิดกับเครื่องแต่งกายและความเป็นเอกลักษณ์ของความประณีตของทรงผมในแบบของยุค 60s
ที่ให้ความพึงพอใจอย่างมากในแบบของาพของตุ๊กตาจีน
บล็อกเกอร์ท่านหนึ่งกล่าวว่า “ การออกเสียงของพวกเธอ (วันเดอร์เกิร์ล)
ทำให้เพลงมันเจ๋งจริงๆ และชั้นไม่รู้จะพูดว่าอย่างไรแต่คิดอย่างนั้นนะ
ซึ่งมันเข้ากันได้กับวิธีที่พวกเธอเลือกแสดงออกถึงตัวตนของพวกเธอและพวกเธอ
ก็พยายามอย่างยิ่งในการทำตลาดในหมู่คนอเมริกัน อีกทั้งพวกเธอกำลังจะเป็นตำนาน
ในาพรวมของ “ชั้นรักเธอมานานแล้ว” โดยขณะที่มีเสียงอื่นกล่าวว่า “วันเดอร์เกิร์ลนั้น
เหมือนเป็นจุดรวมาพของความเป็นคนเอเชียเลย เพราะอย่างในส่วนหนึ่ง
คือพวกเธอไม่จำเป็นต้องสร้างาพให้กับความเป็นตัวตนของพวกเธอ”
ในปี 2005 นั้น นักแสดงตลกชาวเอเชีย อเมริกัน
นามว่า Margaret Cho ได้แสดงออกถึงอารมณ์ที่คล้ายกันนี้
เกี่ยวกับความกังวลลงในบล็อกของเธอที่ได้รับมาเต็มๆของเพื่อนร่วมงานคือ
นักร้องสาวนาม Gwen Stefani ในาพของฮาราจูกู เกิร์ล นั่นเอง เธอกล่าวว่า
“ชั้นหมายถึง าพเหมารวมเกี่ยวกับเรื่องของเชื้อชาติที่บางครั้งมันก็ดูน่ารักมากๆนะ
และชั้นไม่ต้องการที่จะทำให้ทุกคนออกไปด้วยการแสดงออกในแง่ของาพของการเป็นนักร้อง”
ในปี 2007 หนังสือพิมพ์นิวยอร์คไทม์ได้ตีพิมพ์บทความ
เกี่ยวกับเรื่องของของบกพร่องของความเป็นคนเอเชีย หรือ
การแสดงออกของความเป็นเอเชียอเมริกันในอุตสาหกรรมเพลงอเมริกัน
ซึ่งทั้งหมดมันดูเหมือนถูกอธิบายโดยคนที่ไม่เจ๋งอ่ะ
าพของชาวต่างชาตินั้นดูเหมือนถูกส่งต่อกันด้วยาพของความเป็นคนเอเชีย
และในตอนท้าบของบทสรุปของบทความนี้นั้น ผู้จัดการของศิลปินชาวเอเชียอเมริกันท่านหนึ่ง
ได้แนะนำว่า นักร้องชาวเอเชียใช้พื้นูมิหลังของความเป้นคนเอเชียและ
วัฒนธรรมของความเป็นเชื้อชาติของตนให้เป็นประโยชน์กับตัวพวกเขาเอง มากกว่าที่จะเดินตามกระแสนิยมของขณะนี้
Rob Campanell จาก Blastro.com เว็บไซต์ที่จะเน้นไปที่เพลงและข่าว
ที่กำลังได้รับความนิยมกล่าวว่า กระแส เค-ป็อปในอเมริกาได้ทำยอดกว่าสองเปอร์เซนต์ให้เขา
คือ “ความสำเร็จในเพลงแนวพ็อพนั้นมีผู้รักษาประตูอยู่สองคนคือ เจ้าของหลังของเพลงและก็ ดิสนีย์ คอร์เปร์เรชั่น
ซึ่งสาวๆ วันเดิร์เกิร์ลนั้นมีผู้รักษาประตูหนึ่งในนั้นที่จะช่วยผลักดันพวกเธอในระยะเวลา
ไม่นานในของการทัวร์คอนเสิร์ตจำนวน 53 เมืองกับโจนาส บราเดอร์” และเขายังคงพูดเกี่ยวกับ
เคล็ดลับสามอย่างที่จะประสบความสำเร็จด้วย หนึ่งคือ “เป็นคนเกาหลี”
เหมือนกับคำพูดที่ผู้จัดการพูกในนิวยอร์คไทม์สน่ะ และ
Campanell ยังแนะนำว่าอย่าใช้าพของความเป็นวัฒนธรรมมากไป
แต่ให้คงความเป็นคนเกาหลีโดยแท้จริงให้มากที่สุด
สาวๆ วันเดอร์เกิร์ลนั้น ได้รัยมือกับโอกาสที่จะสร้างประวัติศาสตร์ในอเมริกา
และด้วยเวลาย่างนี้ สาวๆ ดูเหมือนจะยืนอยู่ถูกจุดในการก้าวเป็นดาราอย่างแน่นอน
ซึ่งทั่วไปแล้วนั้น สาวๆวันเดอร์เกิร์ลก็หวังเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ฟังถึง
การแนะนำจากผู้มีประสบการณ์ในวงการเพลงและดำเนินจิตใต้สำนึกของพวกเขา
ในสังคมเอเชียอเมริกันได้เป็นอย่างดี ดังนั้น บอกชั้น, บอกชั้นซิ คุณไม่คิดหรอว่า
มันเป็นเวลาในการเล่นกับตุ๊กตาจีนที่น้อยลงและกำลังก้าวเป็นความเป็นเกาหลีอย่างมากขึ้น?
Source: : koreatimes.co.kr
By : Kora Shin (kshin@wesleyan.edu)
Translation-Th: pp.paeng @ WGParadisiac.com
##หากนำข่าวออกไปโพสที่อื่น กรุณาใส่เครดิตเต็มด้วยค่ะ##
QUOTE
ข่าวนี้ ... อาจจะแปลได้ไม่ดีมากน๊า ...
ไม่รู้ว่าอ่านไปจะมึนๆ มั้ย ... แต่ต้องขอโทษไว้ก่อนเรย
เพราะช่วงนี้ พี่ก็ไม่ปกติ .. ซักเท่าไหร่ ... ห้าห้าห้า ....
ยังงัยก้อ แอบขอโทดล่วงหน้าน๊า ..
ปล. ข่าวยากมาก ... ถึงขั้นมึนงง ... องไว้หลายวันอยู่~
ไม่รู้ว่าอ่านไปจะมึนๆ มั้ย ... แต่ต้องขอโทษไว้ก่อนเรย
เพราะช่วงนี้ พี่ก็ไม่ปกติ .. ซักเท่าไหร่ ... ห้าห้าห้า ....
ยังงัยก้อ แอบขอโทดล่วงหน้าน๊า ..
ปล. ข่าวยากมาก ... ถึงขั้นมึนงง ... องไว้หลายวันอยู่~